دسته: مناطق توریستی ارمنستان

جرموک

ارسال شده توسط: مدیرسایت/ 80 0

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”18″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”20″ number_of_columns=”0″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”1″ slideshow_link_text=”[Show slideshow]” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

جـِرموک به ارمنی: Ջերմուկ شهری است در استان وایوتس‌جور واقع در جنوب ارمنستان.

جرموک دارای چشمه‌های معدنی آب گرم و آبشار است و در زمان شوروی از تفریح‌گاه‌های محبوب تابستانی بود.امروزه شهر جرموک تولیدات آب معدنی زیادی دارد و دولت ارمنستان برای تبدیل دوباره آن به یک مرکز گردشگری تلاش می‌کند.نام جرموک در ارمنی به معنی جای گرم است. واژه جرم ارمنی و گرم فارسی هم ریشه هستند.

دلیجان و دریاچه پارزلیچ

ارسال شده توسط: مدیرسایت/ 84 0

وقت آزاد خود را در مکان عجیب و غریب در دیلجان,پارزلیچ که به شدت یک مکان جالب است بگذرانید.در اینجا شما می توانید موتور سیکلت چهار چرخ، قایق، صنایع دستی پیدا کنید. مسافرخانه و رستوران و انواع غذاهای ارمنی و ایرانی در این مکان موجود است. محیط آرام با آرامش واقعی را اینجا پیدا کنید.فرصت را برای ایجاد روشنایی زندگی خود به دست بیاورید، از آن لذت ببرید و آن را با احساسات غنی و پرتلاش کنید.

اچمیازین

ارسال شده توسط: مدیرسایت/ 68 0

 

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”17″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”20″ number_of_columns=”0″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”1″ slideshow_link_text=”[Show slideshow]” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

 

اجمیازین مرکز کلیسای ارامنه و محل اقامت اسقف اعظم به شمار می رود. کلیسای جامع در سال 480 میلادی ساخته شده است . آن محوطه ای است که با باغ ها ، بستان ها و ساختمان های مختلف محصور شده است . کلمه اجمیازین به معنای آمدن تنها زاده خدا است. کلیسا دقیقا در قسمتی ساخته شده است که گریکور لوساوریچ خواب مسیح تنها زاده را دیده ، که به او نشان می دهد کجا کلیسا ساخته شود.

اجمیازین که قبل از سال 1945 میلادی به واقارشاپات معروف بود ، توسط پادشاه واقارشاک ، در محل وارتکسوان اقامتگاه باستانی قرنهای دوم و سوم ( ق.م ) تأسیس شده است . ( 117-140 م . )

در منطقه واقارشاپات بناهای یادبود بسیاری از دوره های مختلف تاریخ ارمنستان باقی مانده است . همچنین بقایای یک آتشدان باستانی که متعلق به یک پرستشگاه باستانی بوده است در قسمت محراب پیدا شده است. پیکان هایی نیز از دوران اورارتو در معبد زوارتنس و

اجمیازین یافت شده است. کلیسای جامع اجمیازین که با سبک معماری خود بسیار متمایز از دیگران است ، رکن اصلی واقارشاپات ، گایانه ، هریپسمیه ، شقاگات و دیگر کلیساها محسوب شده است. آن که محل تجمع تمامی معتقدین است ، قدیمی ترین پرستشگاه مسیحی محسوب می شود.

آثار گرانبهایی از هنر کاربردی در این محوطه نگهداری می شود . در سال 1869 میلادی سه بنا که در حال حاضر موزه صومعه به شمار می رود ، به قسمت شرقی کلیسا افزوده شده است، که برای نگهداری آثار گرانبها در نظر گرفته شده است. با دیدن پنجره های جفت جفت با طرح تیر حمال آن و طرح سنتوری آن تأثیرات سبک معماری روسی و کلاسیک معماری نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی دیده می شود.

با ارزش ترین نسخه خطی اجمیازین که مشهوریت جهانی دارد « انجیل اجمیازین » است ،که الآن در ماتناداران قرار دارد ( 989 م. ) . یک نسخه کپی از اصل آن توسط اوانس کاتب نسخه نویس در بخنو نور اوانک ، مقر تابستانی اسقف نسخه نویسی شده است. ساختمانهای قرن 19 میلادی اجمیازین ارزش هنری دارند. آنها با نقشه و ظاهر غیر معمول خود از دیگر ساختمانها متمایز می شوند. کنده کاریهای بالکن های چوبی و گالری های حیاط آثار باشکوه صنایع دستی به شمار می روند. در نقش و نگارهای این کنده کاری ها تأثیرات سبک ساختمان های مذهبی اجمیازین در قرنهای 18-17 میلادی دیده می شود.

قابل ذکر است که اجمیازین در قسمت مرکزی ارمنستان ( که حوزه تمدن عهد کهن جهان است ) قرار گرفته است . شهر اجمیازین با رشته کوه آرارات و سرچشمه ها و برکه های طبیعی که محل زیست پرندگان است احاطه شده است.

دریاچه سوان

ارسال شده توسط: مدیرسایت/ 79 0

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”16″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”20″ number_of_columns=”0″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”1″ slideshow_link_text=”[Show slideshow]” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

دریاچه سوان بزرگ ترین دریاچه ارمنستان است و یکی از مرتفع ترین دریاچه های جهان محسوب می شود. اسامی دیگر این دریاچه شامل گقارکونیک ، دریای گقام ، لیخنس ( یونانی و لاتین ) ، گکچا ( به ترکی به معنی دریاچه آبی ) هستند.

دریاچه سوان در آستان گقارکونیک ، درقسمت مرکزی جمهوری ارمنستان قرار دارد. ارتفاع آن از سطح دریا 1900 متر است . مساحت دریاچه در حدود 940 کیلومتر مربع است. آن با 28 نهر و دریاچه سیراب می شود. تنها 10% ازآبی که از آن خارج می شود از طریق رودخانه هرازدان مورد استفاده قرار می گیرد ، در حالی که بقیه 90% آن اتلاف می شود.

دریاچه سوان در حال حاضر تنها دریاچه ای است که در داخل مرز ارمنستان امروزی قرار دارد. شبه جزیره سواناوانک ( که در گذشته جزیره بوده است ) با سواحل شمالی خود منطقه تاریخی دریاچه محسوب می شود. این دریاچه کوهستانی بیش از 5% از مساحت کل ارمنستان را دربرمی گیرد ، ارتفاعی در حدود 2000 متر قرار دارد و صومعه شبه جزیره یکی از مکان های دیدنی بسیار معروف و همچنین نزدیک ترین محل برای بازدید به شمار می رود.

به گفته محلی ها نام این دریاچه از چند قرن پیش آمده است. در یک روز بسیار سرد زمستانی که یکی از تهاجم های مکرر اعراب تهدید کننده و بسیار خطرناک شده بود ، مردم روستا با هم اقدام به عبور از دریاچه یخ زده سوان به سوی جزیره سواناک کردند.تمامی مردم عبور می کنند ، به کلیسا پناه می برند و برای نجات جان خود دعا می کنند. هنگامی که اعراب به دریاچه می رسند تصمیم می گیرند که از آن بگذرند . در حالی آنها از دریاچه یخ زده عبور می کرده اند یخ ها می شکنند و مهاجمان در آب غرق می شوند.

مردم روستا باور دارند باور دارند که این یک مشیت الهی بوده است. دریاچه پر از جنازه های مشکی رنگ سربازان می شود و به همین دلیل آن را سوان می نامند ( قابل ذکر است که سو (SEV) به ارمنی به معنای رنگ مشکی است ) .

در سرتاسر سواحل غربی و شمالی جایگاه هایی برای استراحت کردن وجود دارند. در سواحل شرقی نزدیک به شرجا ، پانسیونی برای نقاشان وجود دارد. قسمت جنوبی این منطقه قشنگ ترین سواحل این دریاچه محسوب می شود. اگر به سواحل غربی بروید به کلیسای هایراوانک می رسید . یک کلیسای بسیار زیبا که کمتر مورد بازدید قرار می گیرد. کمی دورتر از آن آرامگاه نراتوس است با کلیسای زیبا و قدیمی خود ، بزرگترین آرامگاه باخچکار در ارمنستان محسوب می شود. اگر به سمت جنوب به طرف وارتنیس پیش بروید از مناظر زیبای کلیساهای ددماشن ، وانون و مکیناس لذت می برید.

صومعه گغارد

ارسال شده توسط: مدیرسایت/ 80 0

[ngg_images source=”galleries” container_ids=”15″ display_type=”photocrati-nextgen_basic_thumbnails” override_thumbnail_settings=”0″ thumbnail_width=”240″ thumbnail_height=”160″ thumbnail_crop=”1″ images_per_page=”20″ number_of_columns=”0″ ajax_pagination=”0″ show_all_in_lightbox=”0″ use_imagebrowser_effect=”0″ show_slideshow_link=”1″ slideshow_link_text=”[Show slideshow]” order_by=”sortorder” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”500″]

دیر گغارد یکی از مکان های دیدنی است که بیشتر از همه بازدید می شود. در حین سفر به این بناهای یادبود باستانی ، خیلی چیزهای دیدنی وجود دارند. یکی از آنها خود جاده است ، که با چشم انداز و طبیعت حیرت انگیزی احاطه شده است. جاده گارنی و گغارد یکی از زیباترین جاده های ارمنستان است.

دیر گغارد در 7 مایلی گارنی قرار دارد و در حدود قرن چهارم تأسیس شده است. اما تاریخ بنای فعلی به قرنهای دوازدهم و سیزدهم بر می گردد.

بر طبق افسانه باستانی ، سرنیزه افسانه ای که در بدن مسیح فرو رفته است به دیر گغارد آورده شده است. مجموعه گغارد خیلی چیزهای دیدنی دارد . حجره های تراشیده شده از کوه جالب ترین آنها هستند این حجره های تراشیده شده ، با آکوستیک باور نکردنی خود معروف هستند. شما دیوارهای خاچکارهای ( صلیب تراشیده شده از سنگ ) حیرت انگیزی را در قسمت بیرونی دیوارهای دیر حفر شده ، خواهید دید . همچنین شما می توانید داخل کلیسای جامع اصلی که در سال 1215 ساخته شده است ، شمع روشن کنید.

هنگامی که در گغارد هستید روبانهای گره زده شده بر روی درختهای اطراف رودخانه و صخره های با اثرات خون قربانی شده ها را ملاحظه می کنید . روبانهای گره زده شده نمایانگر آرزوها هستند . صخره های مخصوص قربانی وقتی که شخصی گوسفند یا مرغی برای قربانی کردن می آورد ، مورد استفاده قرار می گیرد.

معبد گارنی

ارسال شده توسط: مدیرسایت/ 76 0

 

تاریخ

قلعهٔ گارنی، در سده سوم پیش از میلاد، در دورهٔ حکومت دودمان اَروَندی بنا شده است. در زمان جنگ‌های ایران و روم، در سده اول میلادی، قلعه به اشغال نیروهای روم به فرماندهی جنائوس دومیتیوس کوربولو درآمد که آن را ویران کرد اما پس از عقد پیمان راندیا در ۶۲ میلادی، نرون امپراتور روم، هزینهٔ بازسازی قلعه را پرداخت و تیرداد یکم پادشاه ارمنستان، در ۷۵ میلادی اقدام به بازسازی قلعه و بنای ساختمان‌های کاخ و معبد مهر در آن کرد که سنگ‌نوشته‌هایی نیز به زبان یونانی باستان در این خصوص از وی به دست آمده است.در ۳۰۱ میلادی، مسیحیت دین رسمی ارمنستان اعلام شد و کلیهٔ معابد ویران یا تبدیل به کلیسا شدند اما به علت نامعلومی معبد گارنی دست نخورده باقی ماند. موسی خورنی، درکتاب تاریخ ارمنستان، به استفاده از این معبد به منزلهٔ کاخ خصوصی خسرو-ویدوخت، خواهر تیرداد سوم، پادشاه ارمنستان، پس از رسمی شدن دین مسیحیت در ارمنستان اشاره کرده است.
در سده‌های چهارم و پنجم میلادی کمی دورتر از معبد، در سمت شمال غربی آن و در شرق ساختمان‌های کاخ، نمازخانهٔ بسیار کوچکی به شکل بازیلیکا بنا شد که ویرانه‌های آن هنوز در محل باقی است. در دورهٔ تسلط ساسانیان بر ارمنستان، قلعه تبدیل به قرارگاه نظامی شد اما در ۵۹۱ میلادی با تقسیم ارمنستان بین امپراتوری‌های ایران و روم قلعه به صورت پایگاه نظامی رومیان درآمد. با استقلال ارمنستان، در سده نهم میلادی و پایان تسلط اعراب، به دستور آشوت یکم قلعه بازسازی شد و دوباره مورد استفاده قرار گرفت. در پایان سده نهم میلادی، به دستور «جاثلیق ماشتوتس یغیوارتسی» کلیسایی با پلان دایره‌ای شکل با قطر بیست متر در مجاورت معبد و نمازخانه بنا شد که بخشی از ویرانه‌های کاخ در زیر آن قرار گرفت.
با سقوط دودمان باگراتونی (بغ‌دادی) قلعه چندین بار بین امپراتوری روم شرقی، سلجوقیان، گرجی‌ها و ارمنیان دست به دست شد تا اینکه در سده سیزدهم میلادی مغولها آن را اشغال و ویران کردند اما معبد گارنی همچنان پابرجا باقی ماند تا اینکه بر اثر زلزلهٔ مهیب ۴ ژوئن ۱۶۷۹ میلادی به کلی ویران شد.

بازسازی معبد

معبد گارنی، در سال ۱۸۳۴ میلادی، مورد مطالعهٔ فردریک دوبوو دِ مونپرکس، قرار گرفت. پس از وی نیکولاس مار، باستان شناس روس، آن را مورد بررسی قرار داد. در ۱۹۳۳–۱۹۳۴ میلادینیکوغایوس بنیادیان، معمار ارمنی، برای بازسازی معبد مطالعاتی را آغاز کرد اما کار وی نیمه تمام ماند. در ۱۹۴۹ میلادی، مؤسسهٔ باستان‌شناسی ارمنستان باردیگر بررسی بازسازی معبد را آغاز کرد و در نهایت مشخص شد بازسازی آن به علت وجود عمدهٔ سنگ‌های معبد در محل ممکن است. پس از صرف زمانی طولانی برای مطالعهٔ یک به یک سنگ‌ها، مرتب کردن آنها و تأمین بودجه سرانجام بازسازی معبد از ۱۹۶۹ میلادی، به سرپرستی ساهینیان، آغاز شد و طی شش سال کار مداوم و با صرف هزینه‌های سنگین معبد شکل اولیهٔ خود را بازیافت.

سبک معماری

قلعهٔ گارنی

پلان قلعه به شکل مثلثی است که قاعدهٔ آن در سمت شمال قرار دارد و با دیواری از سنگهای خوشتراش به ارتفاع ۱۲ تا ۱۴ متر و طول ۳۱۴ متر محصور بوده است و چهارده برج با پلان مربع شکل داشته است. دو ضلع دیگر قلعه به علت وجود دره‌های عمیق فاقد دیوار دفاعی است. عمق دره در سمت جنوبی به سیصد متر می‌رسد و کلیهٔ بناهای اصلی قلعه در این قسمت قرار دارند.

معبد گارنی

معبد گارنی مستطیل شکل و دارای ابعاد ۱۱/۵×۱۵/۷ متر با ارتفاع ۲/۸ متر است که سنگهای سطح خارجی آن از سنگهای خوشتراش و خشکه‌چین با بستهای فلزی تشکیل شده ولی در وسط آن سنگهای لاشه همراه با ملات به کار برده‌اند. سکو دارای نه ردیف پلکان است که هریک به ارتفاع سی سانتیمتر در بخش شمالی و رو به روی رواق ورودی معبد قرار دارد. بر روی سکو و در چهار طرف آن در جمع ۲۴ ستون به فاصلهٔ ۲/۸ متر از یکدیگر (به غیر از ضلع شمالی) به صورت چهار ستون در هر یک از اضلاع شمالی و جنوبی و شش ستون در هر یک از اضلاع شرقی و غربی قرار دارند که اتاق یا فضای داخلی معبد را از چهار طرف احاطه کرده‌اند. هر ستون از ته ستون، تنه (مشتمل بر چهار قسمت در جمع به ارتفاع ۵/۷۸ متر) و سرستون تشکیل شده است. برای افزایش مقاومت ستون‌ها، در زیر فشار سنگین سقف، قطر تنهٔ ستون‌ها در قسمت پایین ۶۹/۲ سانتیمتر است، در ارتفاع ۱/۳ متری بیشتر می‌شود و به ۷۰/۴ سانتیمتر می‌رسد و با حرکت به سمت بالا دوباره از قطر آن کاسته می‌شود و در قسمت سرستون به ۶۱ سانتیمتر می‌رسد.

حمام

قلعه گارنی به منزله اقامتگاه تابستانی پادشاهان ارمنستان از اهمیتی ویژه برخوردار بود و در سده سوم میلادی، در کنار ساختمان کاخ، حمامی با سبک معماری بومی در آن احداث شد. کف حمام با سنگ‌های رنگی تزیین شده بود که در بخش‌های باقی مانده آن تأثیر هنر هلنی به صورت تصویر خدایان یونانی اقیانوس‌ها و دریاها به همراه نوشته‌هایی به زبان یونانی به چشم می‌خورد.

معبد گارنی (به ارمنی: Գառնիի հեթանոսական տաճար – به انگلیسی Temple of Garni)، نام یکی از آثار باستانی با معماری هلنی در «قلعهٔ گارنی»؛ که در ۲۷ کیلومتری شرق ایروان، در بین کوه‌های گغاما، در کنار روستای گارنی، قرار دارد.